برچسب:
نویسنده: دانیال محمدی
دست هایم را گرفتانگشت هایم را یکی یکی بریدروی شان نمک پاشیدو حالا نقطه چینی امکه در آن زنی حامله برای جنین مرده اشناله می کندبه سرگیجه
از خوابی غمگینسیگاری روشن می کندتمام شب رادر گورستان دسته جمعی با
برچسب:
نویسنده: دانیال محمدی
حرفی که نبایدزدیدر دلم جنگلی خودسوزی کردبه لابلای دودِ غلیظهیزم شکنیبه مراسم تدفین آمدهبا تبری که از خنده هایش خون می چکدکه خیره شدهبه درختی که نیمِ صورتش سوختهو هنوزدوستت دارد...# دنیا غلامیپ. ن :دان
برچسب:
نویسنده: دانیال محمدی